Πέμπτη, 20 Ιανουαρίου 2011

Ανάσα,

βαθυά

είναι έτοιμη

τα πνευμόνια μου γεμάτα

πλούσιο αέρα,

Ανάσα,

βαθυά

έτοιμη

για τη σειρά μου,

ψαλμοί ακούγονται με διαπερνούν και κάνουν
την ψυχή μου να αιωρείται

είμαι έτοιμη

με μια κραυγή που έχει φωλιάσει στα πνευμόνια μου έτοιμη να βγεί από τα μάτια μου, που από βαθιά νερά κοιτούν προς τον τρούλο και το μυαλό έτοιμο να φύγει να μείνει για πάντα στα ουράνια να βλέπει, να υπάρχει, κοντά στις μύτες Της αρχής, Του παντός

κραυγή ανάσα, λυτρωτική, αναπτέρωσης και αύριο και πάντα Κύριε μου να σε δοξολογώ

Αλληλούια

να δοξολογώ τω βοηθώ και Κυρίω και λυτρωτά μου

Δόξα ο'τι σοί ο Θεός!

Αμήν

Ψαλμός 18

Και αφού τρυγίσω,

όλο τον καρπό της αμαρτίας που έσπειρα,
αφού υποφέρω στα κατάβαθα του εαυτού μου

έρχετε η φλόγα,

που γίνετε πυρκαγιά,

με καίει,

με κάνει να θέλω να κοιτώ ψηλά

να μη φοβάμαι

με κάνει άτροτη στο τώρα

και στο χώμα


Και αφού ζεσταθώ, καταλαβαίνω πόσο μακρυά Σου ήμουν πάλι...

Σε ευχαριστώ Κύριε μου,
ας γίνετε πάντα το θέλημα Σου,

Αμήν